ΠΟΙΟΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΧΡΗΣΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ


1. Γενικά.

Βάση του νόμου 2121/1993 οποιοσδήποτε χρησιμοποιεί νόμιμα ηχογραφημένους φορείς ήχου ( CD, LP, Cassete κλπ) ΔΗΜΟΣΙΑ, θεωρείται χρήστης μουσικής και οφείλει να πληρώνει για τα Πνευματικά και Συγγενικά δικαιώματα όπως ορίζεΙ ο νόμος.

2. Ειδικά

Η δημόσια χρήση μουσικών έργων χωρίζεται σε δύο κατηγορίες:

A . ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ (Broadcasting), ονομάζεται η μετάδοση μουσικής από ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς είτε με την μορφή αμιγώς μουσικών εκπομπών, είτε με την μορφή της μουσικής επένδυσης σε ταινίες, σήριαλ, ψυχαγωγικές εκπομπές κλπ. Εξαιρούνται τα δελτία ειδήσεων. Εδώ και μερικούς μήνες, με αρχή την Αμερικάνικη νομοθεσία, τα Ευρωπαϊκά κράτη εκσυγχρονίζουν την νομοθεσία τους ώστε να συμπεριληφθεί στην Αναπαραγωγή και η χρήση μουσικής στο Ιντερνeτ.Όλες οι Ιντερνετικές σελίδες που έχουν μουσική επένδυση οφείλουν να πληρώνουν για την μουσική που χρησιμοποιούν, ενώ ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης (Facebook-Twitter-Myspace) όπως και το YOUTUBE, σύντομα θα εμπίπτουν στις διατάξεις του αντίστοιχου εθνικού νόμου.

Β. ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΤΕΛΕΣΗ (Public Performance), ονομάζεται η μετάδοση μουσικής σε δημόσιους χώρους όπως Clubs, καφετέριες, εστιατόρια, ταβέρνες, εμπορικά καταστήματα, Super-markets, υπαίθριοι χώροι και δωμάτια ξενοδοχείων, πλοία, αεροδρόμια, σταθμοί Μετρό κ.α

3. Μουσική χωρίς δικαιώματα

ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΡΟΣΟΧΗ πρέπει να δώσουν οι χρήστες στην διαφοροποίηση που δημοσιεύτηκε πρόσφατα από το ΥΠ.ΠΟ και συγκεκριμένα από τον Ο.Π.Ι σχετικά με τις εταιρίες JAMENDO και FAIRPLAY που παρέχουν μουσική χωρίς την υποχρέωση καταβολής πνευματικών δικαιωμάτων. Ο νόμος αναφέρεται στην αδειοδότηση που χρειάζονται οι χρήστες από τους Οργανισμούς των πνευματικών δικαιωμάτων μόνο. Τα Συγγενικά δικαιώματα δεν αναιρούνται και οι χρήστες τα πληρώνουν κανονικά.

4. Αμοιβή

Όταν υλικός φορέας ήχου που έχει νόμιμα εγγραφεί χρησιμοποιείται για Αναπαραγωγή ή Δημόσια εκτέλεση, ο χρήστης οφείλει εύλογη και ενιαία αμοιβή στους ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες, των οποίων η ερμηνεία ή η εκτέλεση έχει εγγραφεί στον υλικό φορέα, και στους παραγωγούς των υλικών αυτών φορέων. Η αμοιβή αυτή καταβάλλεται υποχρεωτικά σε οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης των σχετικών δικαιωμάτων. Οι οργανισμοί αυτοί υποχρεούνται να διαπραγματεύονται, να συμφωνούν τις αμοιβές, να προβάλλουν τις σχετικές αξιώσεις για την καταβολή και να εισπράττουν τις σχετικές αμοιβές από τους χρήστες.

Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ των χρηστών και των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, το ύψος της εύλογης αμοιβής και οι όροι της πληρωμής καθορίζονται από το μονομελές πρωτοδικείο κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων ύστερα από αίτηση των
Οργανισμών συλλογικής διαχείρισης (όπως προστέθηκε με το άρθρο 46 παρ. 2 του ν. 3905/2010). Οριστικά περί της αμοιβής αποφαίνεται το αρμόδιο δικαστήριο.